Ντροπή διαστημικών διαστάσεων

Από τον τοίχο του γεωφυσικού Φοίβου Καρακώστα

Γράφω πολύ σπάνια επώνυμα και δημόσια και ακόμα πιο σπάνια για θέματα που αφορούν την τρέχουσα επικαιρότητα στην Ελλάδα. Θεωρώ ότι σε ένα περιβάλλον που η κάθε γνώμη εκφράζεται δημόσια με μεγάλη ευκολία, με την αρνητική έννοια, δεν έχει πολλά να προσφέρει και η δική μου άποψη ανάμεσα σε πολλές άλλες. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω κάποια πράγματα, γιατί θλίβομαι βαθύτατα για ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα και τον τρόπο που αυτή η χώρα λειτουργεί και παρουσιάζεται διεθνώς.

Περισσότερα...

Μαγκιά δεν είναι το γλείψιμο κι η υποταγή, μαγκιά είναι ο αγώνας!

Κάθε φορά που κοντεύουν οι εκλογές, εκτός του ενθουσιασμού, της συλλογικής προσπάθειας και της αισιοδοξίας, εμάς τους ΚΚΕδες μας πιάνει και μια μελαγχολία για το τι θα συναντήσουμε.

Για το τι θα δούμε πάλι.

Για το πόσο ακραίες γελοιότητες μπορούν να κάνουν οι διάφοροι υποψήφιοι δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι στον κοσμάκη.

Για το πόσο μπορούν να τον υποτιμούν και να τον σέρνουν στον εξευτελισμό.

Πριν 4 χρόνια ένα παιδί μας έλεγε ότι μια καθηγήτρια μοίραζε εικοσάρια σε μαθητές της τρίτης λυκείου για να ψηφίσουν τον άντρα της και να μπουν εκλογικοί αντιπρόσωποι του συνδυασμού τους.

Περισσότερα...

Αν ίσχυε η θεωρία των δύο άκρων…

Πρόκειται για μια από τις πιο βρώμικες, κατάπτυστες, εκνευριστικές, ύπουλες και αφόρητες προβοκάτσιες που έχουν κατά καιρούς εξαπολύσει όλοι αυτοί οι εχθροί των εργατών που μπορεί να προέρχονται είτε από τα αριστερά, είτε από τα δεξιά. Εκτός από προβοκάτσια όμως, η περιβόητη αυτή θεωρία των δύο άκρων που τα θέλει να ταυτίζονται δεν ισχύει ούτε καν μαθηματικά, καθώς τα δύο άκρα ενός ευθύγραμμου τμήματος πάνω στο οποίο θα τοποθετούσαμε τις διάφορες πολιτικές θέσεις, εξ’ ορισμού όχι μόνο δεν ταυτίζονται αντιθέτως είναι καταδικασμένα και ευλογημένα ταυτοχρόνως να μην συναντηθούν ποτέ. Άρα κάποιος, κάπου, κάποτε αποφάσισε πως σύμφωνα με το συμφέρον του το ευθύγραμμο αυτό τμήμα θα το συνθλίψει ούτως ώστε να προκύψει με το στανιό ένας κύκλος, ο οποίος αναγκαστικά θα ταυτίζει τα δύο αυτά ακραία σημεία. Και από τότε όλοι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε αδιαμαρτύρητα και αδιαμφισβήτητα την αυθαίρετη αυτή παραδοχή που θέλει αναπόδραστα τα δύο άκρα να συμπίπτουν και το ευθύγραμμο τμήμα κύκλο. 

Περισσότερα...

Οι «Έλληνες Εβραίοι» στο Άουσβιτς και οι χρήσεις της εθνικής ταυτότητας

Πάρις Παπαμίχος Χρονάκης
Η μελέτη αυτή διερευνά τις χρήσεις της εθνικής αναφοράς στο Άουσβιτς. Στέκεται κριτικά απέναντι σε προηγούμενες μελέτες που είτε έχουν ερμηνεύσει την αναφορά στην Ελλάδα ως κατάφαση σε μια δεδομένη ελληνικότητα, είτε την έχουν ερμηνεύσει αντίθετα ως «στρατήγημα επιβίωσης», είτε τέλος την έχουν αναλύσει ως μια νέα ταυτότητα που προέκυψε πρωτίστως ως ετερότητα, δηλαδή από τον τρόπο που οι συγκρατούμενοί τους διαμόρφωσαν μια συγκεκριμένη, στερεοτυπική εικόνα για τους εκτοπισθέντες Εβραίους της Ελλάδας. Αναγνωρίζοντας τις έμφυλες και τοπικές διαστάσεις της εθνικής συνείδησης, η έρευνα εστιάζει σε μια συγκεκριμένη ομάδα Ελλήνων Εβραίων, στους άνδρες Εβραίους της Θεσσαλονίκης. Η εμβέλεια και τα νοήματα της εθνικής αναφοράς διερευνούνται στο πλαίσιο του λόγου της μαρτυρίας που αρθρώνουν τα ίδια τα υποκείμενα στο εκάστοτε παρόν καθώς και των πρακτικών που οργάνωσαν τη δράση τους στο στρατοπεδικό παρελθόν. Κεντρικές υποθέσεις της έρευνας είναι ότι η εθνική αναφορά εντασσόταν σε μια ευρύτερη νοηματοδότηση του στρατοπεδικού κόσμου με βάση την εθνότητα· ότι η «εθνική ομάδα» συγκροτήθηκε με αναφορά τόσο στη νοσταλγία της πατρίδας όσο όμως και τη θέση στην στρατοπεδική ιεραρχία· ότι η «εθνική αλληλεγγύη», αν και ενεργή, μόνο εν μέρει καθόρισε τις σχέσεις συνάφειας που ανέπτυξαν οι εκτοπισμένοι και τα πολιτισμικά νοήματα με τα οποία της επένδυσαν· και ότι δεν αντικατέστησε, αλλά αντίθετα διαπλέχθηκε με άλλες μερικότερες τοπικές ταυτότητες, όπως εκείνη των «Θεσσαλονικέων».

Περισσότερα...

Ένας «Ρίζος», μια «ΚΟΜΕΠ», τσίπουρο και ταξική συνείδηση

Είναι βέβαιο πως η εργατική τάξη από μόνη της δεν έχει ταξική συνείδηση (για να γίνει “τάξη δια εαυτήν, όπως λένε οι κλασικοί). Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα ισχυρό Κομμουνιστικό Κόμμα και κίνημα. Αυτό που θα στηρίξει μέσα στο φυσικό του χώρο, στα σωματεία, τα συνδικάτα, σε κάθε χώρο δουλειάς, την εργατική τάξη και θα της δείξει μέσα από την επιστημονική του ανάλυση και τα ιδεολογικά του εργαλεία, πώς η ίδια θα κινήσει τις διαδικασίες, να πάρει η ίδια την εξουσία καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, έχοντας πια στα χέρια της τα μέσα παραγωγής. Αυτά που καθορίζουν στον Καπιταλισμό την ταξική ανισότητα και εκμετάλλευση μέσω της ιδιοκτησίας. Ο πλούτος που παράγει η εργατική τάξη και τον καρπώνονται μιας χούφτα εκμεταλλευτές. Πολύ απλοϊκά, όπως το γεγονός που συνέβη πρωινή ώρα χθες, μεταξύ τσίπουρων και μεζέδων.

Περισσότερα...

Λύπη γιατί Λείπει…

Πόση ντροπή είναι να λες «Δεν ξέρω», και πόση να ομολογείς «Είμαι σε αδιέξοδο»; Πόσο βολικό είναι να έχεις πάντα μια εξήγηση μια ερμηνεία; Και πόσο λυτρωτικό είναι να λες πως ο ίδιος ο δρόμος θα σου δείξει “Tο δρόμο” αρκεί να τον ξεκινήσεις προδιαγράφοντας έναν προορισμό!

Συμπληρώνονται επτά χρόνια από τον ξαφνικό θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Του κινηματογραφικού «ποιητή» της Ιστορίας της σύγχρονης Ελλάδας, των Βαλκανίων και της Ευρωπαικής Ηπείρου.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το στιγμιότυπο από την κηδεία του Μάνου Κατράκη το 1984. Τότε που θέλοντας και μη, και πάντως το ίδιο ξαφνικά, μας ανατέθηκε να σταθούμε τιμητική φρουρά στον μεγάλο ηθοποιό.

Περισσότερα...

«Αυτό το ψαρονέφρι είχε πιο πολύ αποτέλεσμα από 5 Αντίφα φεστιβάλ»

της Τζένης Τσιροπούλου
Όσο κι αν στη θεωρία αλλά και στην πράξη, ακόμα και σήμερα, οι δυνατότητες του ίντερνετ μάς αφήνουν συχνά με το στόμα ανοιχτό, το γεγονός είναι ότι η τηλεόραση παραμένει παραδοσιακά και σταθερά το πιο ισχυρό Μέσο. Μπορεί ένα μεγάλο ποσοστό στη χώρα μας να είναι φανατικοί χρήστες των gigabyte αλλά όλα τα έπιπλα στο σπίτι - και πιθανότατα σε αρκετά δωμάτια του σπιτιού - κακά τα ψέματα, είναι στραμμένα προς την τηλεόραση.

Περισσότερα...

Οι ηδονοβλεψίες και οι τσιρλίντερς της ταξικής πάλης

Τις προάλλες έκατσε να έχω μπροστά μου τις εξης επιλογές: Ψωμί χωρίς γλουτένη. Μαρμελάδα χωρίς ζάχαρη. Βιταμ χωρίς λακτόζη. Καφέ χωρίς καφεΐνη. Το ίδιο μπορεί να βρει κανείς σε μια σειρά άλλα όπως μπύρα χωρίς αλκοόλ, υγρό για vaporizer χωρίς νικοτίνη κτλ. Και σκεφτόμουν ότι αυτό είναι το απόλυτο μεταμοντέρνο καπιταλιστικό όνειρο. Προϊόντα που αναπαριστούν κάτι, χωρίς την ουσία.
Το ίδιο βρίσκει κανείς στις ανθρώπινες σχέσεις της εποχής μας. Φτιάχνουμε σχέσεις αλλά χωρίς τον Άλλο πραγματικά παρόντα. Φιλία εργαλειακή, σεξ με σώμα κομματιασμένο (κώλο, στήθος κτλ), έρωτας για την ιδέα του έρωτα όπως την μάθαμε στην ποπ κουλτούρα. Και άμα ψαχουλέψεις και λίγο τον Λακάν, θα βρεις σχέσεις που ο ένας αγαπάει τον άλλο όχι για το Πρόσωπο, αλλά για το ρόλο. Αγαπάς το παιδί σου όχι γιατί το ξέρεις σαν πρόσωπο αλλά γιατί είναι το παιδί σου.

Περισσότερα...

Έλεος με τους νοσταλγούς των Σοβιέτ στην Πάτρα!!!

Ο εντεταλμένος του Περισσού και Δήμαρχος Πατρέων έδειξε για άλλη μια φορά τα αντιδημοκρατικά του δόντια, όταν παραμονές των χριστουγέννων μαζί με τον Κόκκινο Στρατό του και λακέδες του Εργατικού Κέντρου έκανε έφοδο στα κεντρικά της ΔΕΗ Πάτρας απειλώντας με γκούλαγκ και τουφεκισμούς, απαιτώντας να επανασυνδεθεί το ρεύμα σε 650 οικογένειες μπαταχτσήδων.
Έντρομος ο διοικητής της επιχείρησης αναγκάστηκε να υποκύψει στις απειλές και τους εκβιασμούς του τραμπούκου Δημάρχου με αποτέλεσμα σήμερα το πρωί να κινήσει τις διαδικασίες επανασύνδεσης στις περισσότερες οικογένειες.

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ο νοσταλγός των Σοβιέτ καταφεύγει σε τέτοιες μεθόδους.

Περισσότερα...

Οι λόγοι για να γουστάρεις τον Αντετοκούνμπο δεν είναι μπασκετικοί

Οι λόγοι για να γουστάρει κανείς τον Αντετοκούνμπο δεν είναι μπασκετικοί.

Δεν τον γουστάρουμε για το τρομερό άνοιγμα των χεριών του και τα υπερφυσικά του προσόντα.
Δεν τον γουστάρουμε γιατί είναι ο ηγέτης των Μπακς, γιατί είναι από τα μεγαλύτερα αστέρια στο ΝΒΑ, υποψήφιος για το βραβείο του MVP και ίσως αυτός με το μεγαλύτερο περιθώριο βελτίωσης από οποιονδήποτε άλλον.
Δεν τον αγαπάμε επειδή είναι ο ηγέτης της Εθνικής και η βασική της ελπίδα για να κάνει κάτι καλό στις επόμενες διοργανώσεις και ας μην έχει μάθει πολύ καλά το ευρωπαϊκό στιλ μπάσκετ.
Δεν τον αγαπάμε για τους πόντους του, τα καρφώματά του, την απαράμιλλη δύναμή του, το Euro-step (αλλαγή κατεύθυνσης εν κινήσει) που ζαλίζει τους αντιπάλους, την τρομερή ικανότητά του στην άμυνα.
Δεν τον γουστάρουμε επειδή είναι πρεσβευτής της χώρας μας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Περισσότερα...

Προς μαθητές: Αλήθειες και ψέμματα για το «Μακεδονικό»

του Νίκου Μπογιόπουλου facebook.com/mpogiopoulos

Η πολιτική και κοινωνική ζωή ταλαιπωρείται για μια ακόμα φορά γύρω από το λεγόμενο «μακεδονικό»,το οποίο οι κυρίαρχες δυνάμεις έχουν υποβιβάσει σε πρόβλημα «ονοματολογίας».

Με τον τρόπο αυτό, οι αντιμαχόμενοι τόσο από την πλευρά της «προόδου» όσο και οι της πλευράς της «συντήρησης», τόσο οι εκπρόσωποι της «αριστερής» όσο και της δεξιάς ΝΑΤΟσύνης, με τον πολιτικαντισμό τους ποτίζουν την ίδια γλάστρα του εθνικισμού, παραδίδουν μεγάλα κοινωνικά στρώματα βορά στον ανιστόρητο παροξυσμό, εμπλέκουν περαιτέρω τη χώρα σε επικίνδυνα γεωστρατηγικά παιχνίδια.

Περισσότερα...

Κύριε πρωθυπουργέ, πηγαίνετε στη Μόρια με τη φανέλα του Γιάννη

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για την συμβολική φωτογραφία του Αλέξη Τσίπρα και τα όσα γίνονται πίσω από τα Social Media.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μην κατακρίνει τον ρατσιστικό οχετό οπαδού του Ολυμπιακού απέναντι στον Θανάση Αντετοκούνμπο. Γενικά, δεν νομίζω ότι υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μην στέκεται απέναντι στον ρατσισμό, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Ο πρωθυπουργός της χώρας σε μια συμβολική κίνηση «ανέβασε» φωτογραφία με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Να πω την αλήθεια, μου άρεσε ως πρώτη εικόνα. Αμέσως μετά, όμως, αρχίζουν οι σκέψεις. Αφού ήθελε να κατακρίνει το ρατσιστικό σχόλιο προς τον Θανάση, γιατί περίμενε να γίνει viral το post του Γιάννη και να ασχοληθεί όλος ο κόσμος με το ζήτημα;

Περισσότερα...

Γιατί γίνονται οι πόλεμοι – Εγώ, Εσύ, Εμείς, τι κάνουμε;

Γράφει οΓιάν­νης Βε­ντού­ρας//

Πριν λίγες μέρες έφτασε στα χέρια μου μια αφίσα, μια αφίσα της ΕΕΔΥΕ, στην οποία υπήρχε η φωτογραφία ενός μικρού παιδιού.

Για πολύ ώρα κοίταζα αυτή τη φωτογραφία. Προσπαθούσα να ερμηνεύσω αν γινόταν, τα αισθήματα και τα συναισθήματα που ένοιωθε αυτό το παιδάκι και που τόσο έντονα και παραστατικά είχαν εγκλωβιστεί από τον φωτογράφο.

Παρατηρούσα το ταλαιπωρημένο προσωπάκι του, άπλυτο, μέσα στα χαλάσματα του σπιτιού του ή ενδεχομένως χωμένο κάπου, για να κρυφτεί από τις κακουχίες της προσφυγιάς. Δεν μπορούσα να καταλάβω πού ακριβώς βρισκόταν. Αλλά αυτό δεν με απασχολούσε και ιδιαίτερα.

Περισσότερα...

Follow us - Ακολουθήστε μας

Εικονικές περιηγήσεις 360°

01

Our video channels - Τα κανάλια μας

02

Πρόσφατα σχόλια

Γιώτα σχολίασε στο άρθρο Συνεδρίαση της 21ης Ιανουαρίου 2016
Γνωρίζει κάποιος να μου πει αν ο κ. Φρά...
Θετική η απόφαση της κ. Δημητριάδου να ...
Και τότε μας έδιναν δάνεια για να αγορ...
δεν καταλαβαίνω σχολίασε στο άρθρο Συνεδρίαση της 20ης Φεβρουαρίου 2013
Ο πρόεδρος αναφέρει πως πιλοτικά έβαλ...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ! Tο kilkisorama.gr χρησιμοποιεί cookies και από την Google

Μάθετε Περισσότερα

Το κατάλαβα