Πόση ώρα πρέπει να απέχει ένα γεύμα πριν την προπόνηση

Γράφει: Αντώνης Αρβανιτάκης, Απόφοιτος Γυμναστικής Ακαδημίας.

Ένα πράγμα που όλοι γνωρίζουμε είναι ότι κάνοντας προπόνηση κατευθείαν μετά από ένα μεγάλο γεύμα δεν είναι μια ευχάριστη αίσθηση. Όταν προπονήστε με γεμάτο στομάχι εκτός από το ότι αισθάνεστε υποτονικοί και μπορεί να έχετε στομαχικές/εντερικές ενοχλήσεις, ασκείτε επίσης μεγάλη πίεση στην καρδία σας.

Έτσι ανάλογα με το τι θα φάτε πριν από την προπόνηση πρέπει να περιμένετε και την ανάλογη ώρα ώστε να χωνέψετε με την ησυχία σας προτού γυμναστείτε. Μπορεί να είστε σε θέση να γυμναστείτε άνετα χωρίς ενοχλήσεις μετά από μια σαλάτα, το ίδιο όμως δεν ισχύει άμα φάτε μια καρμπονάρα!

Περισσότερα...

Η Γυμναστική, οι χορηγίες και η πραγματικότητα

Του Αντώνη Κεραμιδά:

Με αφορμή τα βραβεία ΠΣΑΤ που δόθηκαν στους κορυφαίους αθλητές και αθλήτριες της χρονιάς μέσα στους οποίος ήταν και ο Ολυμπιονίκης μας Λευτέρης Πετρούνιας, αξίζει να σχολιάσουμε την αναφορά του προέδρου της ΕΟΕ Σπύρου Καπράλου ο οποίος σύμφωνα με τη gazzetta.gr είπε σχετικά με τη συνέχιση του προγράμματος «Υιοθετείστε έναν αθλητή...» :

«...Είναι βέβαια κάτι που έχει βρει το δρόμο του και θέλω να πιστεύω ότι θα συνεχιστεί, διότι όλοι αντιλήφθηκαν ότι το όφελος δεν ήταν μόνο για τους αθλητές, αλλά και για τους ίδιους τους χορηγούς, με τις επιτυχίες να ξεπερνούν κάθε προσδοκία».

Περισσότερα...

27 πράγματα που δεν πρέπει να κάνεις, ως γονιός κάποιου αθλητή

Ποια θα πρέπει είναι  η στάση σας ως γονείς  όταν το παιδί σας κάνει πρωταθλητισμό στην γυμναστική; Κατά πόσο πρέπει να εμπλέκεστε στη διαδικασία της προπόνησής του;

Περισσότερα...

Χάντμπολ ανδρών. Αλέξανδρος Αξιούπολης- Πόντιοι Κιλκίς 12-11-2016 (φωτογραφίες)

Φωτογραφίες από τον αγώνα  χάντμπολ ανδρών Β’ Εθνικής μεταξύ των ομάδων Αλέξανδρος Αξιούπολης και Πόντιοι Κιλκίς ο οποίος διεξήχθη το Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2016 στο κλειστό γυμναστήριο Αξιούπολης.

Αποτέλεσμα αγώνα
Αλέξανδρος Αξιούπολης: 26 τέρματα
Πόντιοι Κιλκίς: 19 τέρματα

Περισσότερα...

Αθλητισμός, ή … βαρβαρότητα;

ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν μιλούσαμε για αθλητισμό άλλα πράγματα εννοούσαμε. Μετά την επέλαση της εμπορευματοποίησης, την έναρξη της οποίας κήρυξε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) το 1984, τα πράγματα άλλαξαν.

Πέρασαν πάνω από τριάντα χρόνια και πιστεύω ότι κανείς δεν αμφισβητεί ότι η ΔΟΕ και όλοι οι διεθνείς αθλητικοί οργανισμοί έχουν μετατραπεί σε παραρτήματα των πολυεθνικών που λυμαίνονται το χώρο.

Το ίδιο συμβαίνει με τις εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές και τις εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες, αλλά και με τα αθλητικά σωματεία στη συντριπτική τους πλειοψηφία.

Περισσότερα...

Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης..

Η ομάδα του Μάικ Σιζέφσκι φύλαξε το καλύτερο για το τέλος κάνοντας τη Σερβία να μοιάζει τουλάχιστον αδύναμη στον τελικό του Ρίο. Το Hoopfellas παίρνει τροφή από το βιβλίο του Σάμιουελ Χάντινγκτον και μοιράζεται με το κοινό του τα συμπεράσματα από το Ολυμπιακό τουρνουά και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτό στη παγκόσμια μπασκετική σκακιέρα.

  Ήταν τελικά το Ολυμπιακό τουρνουά του Ρίο μια μάχη μπασκετικών πολιτισμών ή μήπως κάθε ομάδα παρουσίασε τη δική της οπτική αναφορικά με τον οικουμενικό χαρακτήρα και δρόμο που φαίνεται να βαδίζει το άθλημα στην εποχή μας; Και πάλι η TEAM USA πάτησε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου κάνοντας φτερό και πούπουλο τη Σερβία στον τελικό. Κάπως έτσι οι παίχτες του Σιζέφσκι κατάφεραν να φύγουν με πλατύ χαμόγελο από το Ρίο σε ένα τουρνουά στο οποίο προβλημάτισαν σημαντικά τον κόσμο στις Ηνωμένες Πολιτείες με την απόδοση τους ενώ παράλληλα (σε αντίθεση με άλλες χρονιές) δε παρουσίασαν κάτι καινοτόμο στο παιχνίδι τους. Εκτιμώ ότι, σαν επίπεδο δουλειάς για τη δεκαετία του Coach-K, ήταν ότι κοντινότερο στην ομάδα της Σαϊτάμα μόνο που αυτή τη φορά υπήρχε veteran leadership το οποίο είχε βιώσει τέτοιες καταστάσεις και εν τέλει έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη πορεία των πραγμάτων. Πάμε να κάνουμε ορισμένα σχόλια για τους χρυσούς Ολυμπιονίκες και συνολικά για ένα τουρνουά με ανταγωνιστικό χαρακτήρα.

Περισσότερα...

Χρυσό στην Πάλη: Η φιλόπατρις Ελένη Μαρούλη και η παρ’ ολίγον μεταγραφή της στην Ελλάδα

Στις φλέβες της Έλεν Λουίζ Μαρούλις ρέει αίμα ελληνικό. Η οικογένειά της, αναζήτησε μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό πριν από περίπου πέντε δεκαετίες και την βρήκε στις ΗΠΑ όταν και μετακόμισε το 1968 με προτροπή του παππού της, Γεράσιμου Μαρούλη και τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα της, Γιάννη Μαρούλη. Η Έλεν κέρδισε χθες στο Ρίο το χρυσό μετάλλιο στην πάλη.

Η ίδια μεγάλωσε στην Πολιτεία του Μίσιγκαν, εκεί όπου η οικογένειά της δραστηριοποιήθηκε σε κατασκευαστικά έργα, αφού πρώτα ο πατέρας της δούλεψε με τα αδέλφια του στην οικογενειακή επιχείρηση με εστιατόρια. Πήγε σχολείο στο Marquette, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στο Ολυμπιακό Κέντρο Εκπαίδευσης του πανεπιστημίου στο Βόρειο Μίσιγκαν. Αγαπά την Ελλάδα και τον πολιτισμό της και θεωρεί τον Κάλαμο, ένα νησάκι ανατολικά της Λευκάδας ως τον παράδεισό της. Έρχεται συχνά στην Ελλάδα, κάτι που έκανε και πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Με την ολοκλήρωση των υποχρεώσεών της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Ουζμπεκιστάν, εκεί όπου κατάκτησε την τρίτη θέση, φρόντισε να επισκεφθεί στον Κάλαμο την αγαπημένη της γιαγιά προκειμένου να της δείξει από κοντά το χάλκινο μετάλλιο.

Περισσότερα...

‘Οταν το πάθος επισκιάζει το ταλέντο και γίνεται εξάρτηση: Μία φωτογραφία χίλιες λέξεις…

Δεν είναι κάτι που δεν ξέραμε, είναι παλιά ιστορία, όμως το ματωμένο πρόσωπο και ο αφυδατωμένος από το ποτό Πωλ Γκασκόιν μας σόκαρε όλους. Μια φώτο 1000 λέξεις όπως συνηθίζουν να λένε και οι κινέζοι. Χίλιες και δεν φτάνουν για να περιγράψεις τα … «κατορθώματα» και την κατάντια ενός ποδοσφαιρικού αστέρα.

Ο «Γκάζα» από μικρός χτυπούσε η την μπάλα η τους… συμμαθητές του. Ήταν ατίθασος, εγωιστής και πεισματάρης.

Περισσότερα...

Λεβ Γιασίν, η «μαύρη αράχνη» της κόκκινης αρμάδας

25 χρόνια από το θάνατο του καλύτερου τερματοφύλακα του 20ου αιώνα.

Επιμέλεια: Οικοδόμος

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές όλων των εποχών, ένας αθλητής που προπορεύτηκε της εποχής του, ο κορυφαίος -των κορυφαίων- τερματοφύλακας στον κόσμο για τον 20ο αιώνα και ίσως ο μεγαλύτερος στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο Λεβ Ιβάνοβιτς Γιασίν, έφυγε πρόωρα από τη ζωή (μόλις στα 60 του χρόνια) μια μέρα σαν σήμερα, στις 20 Μάρτη του 1990, αφήνοντας στη μνήμη των φίλων του ποδοσφαίρου μερικές από τις ομορφότερες στιγμές του αθλήματος και το όνομά του χαραγμένο με χρυσά γράμματα στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού.

Περισσότερα...

Πρόσφατες Αγγελίες

Follow us - Ακολουθήστε μας

Εικονικές περιηγήσεις 360°

Our video channels - Τα κανάλια μας

Πρόσφατα σχόλια

Γιώτα σχολίασε στο άρθρο Συνεδρίαση της 21ης Ιανουαρίου 2016
Γνωρίζει κάποιος να μου πει αν ο κ. Φρά...
Θετική η απόφαση της κ. Δημητριάδου να ...
Και τότε μας έδιναν δάνεια για να αγορ...
δεν καταλαβαίνω σχολίασε στο άρθρο Συνεδρίαση της 20ης Φεβρουαρίου 2013
Ο πρόεδρος αναφέρει πως πιλοτικά έβαλ...